یک مرکز موتور سیکلت-} پایه در درجه اول برای کار نگهداری در نظر گرفته شده است ، نه برای پارکینگ معمول یک دوچرخه. این امکان را به شما می دهد تا یک (یا هر دو) چرخ ها را از روی زمین بدست آورید تا بتوانید نگهداری زنجیره ای یا از بین بردن یکی یا هر دو چرخ را از بین ببرید. به طور پیش فرض (در بیشتر دوچرخه های مدرن) این چرخ عقب است که برداشته می شود. با بلند کردن چرخ عقب ، دیگر هیچ یک از اثر "ترمز پارکینگ" از قرار دادن دوچرخه در دنده را نخواهید داشت تا از چرخش دوچرخه به جلو جلوگیری شود.
ایستاده - ایستاده ای است که برای پارکینگ مورد استفاده قرار می گیرد. این امر به طور قابل توجهی پایدارتر از یک پایه مرکزی است. تلاش بیشتری برای دوچرخه در سمت بالا (فشار دادن به سمت راست) از سمت چپ ، طرف- ایستاده از آن است که آن را به پهلو بکشید و از پایه نسبتاً باریک یک مرکز- ایستاده استفاده کنید. و در سمت چپ کاملاً پایدار است در برابر پای پهن پایه ، تا زمانی که دوچرخه به جلو نرود. به همین دلیل است که وقتی یک کشتی را روی آب خشن می گیرید ، همیشه دوچرخه را روی پایه قرار می دهید - هرگز در مرکز- ایستاده. آنها همچنین گاهی اوقات اقدامات احتیاطی را انجام می دهند تا دوچرخه را از چرخیدن به جلو (چاک) و سایدینگ بلند (دوچرخه تسمه ای در سمت طرف-} در سمت چپ بایستد). با دوچرخه در دنده ، یک ایستاده-} نیز در جهت رو به جلو چرخ ها پایدارتر است.
هر دو غرفه دستگاه هایی هستند که فقط با وزن دوچرخه "بیش از مرکز" قرار می گیرند ، یعنی گذشته از بالاترین نقطه قوس استقرار غرفه. در هر دو حالت ، پایه به عقب می چسبد ، به طوری که اگر دوچرخه در حال حرکت به سمت پایین (حتی مقدار کمی) باشد ، بیشتر احتمال دارد که بخواهد از پایه خارج شود. اگر دوچرخه به سمت بالایی نشان دهد ، در واقع کمتر احتمال دارد که بخواهد از غرفه از سطح زمین خارج شود ، و در واقع اگر تپه خیلی شیب دار باشد ، می توان دوچرخه بزرگتر را از ایستاده مرکز خارج کرد.
بنابراین ، این همه به چه معنی است؟ غذای آماده چیست؟
این بدان معناست که شما هرگز نباید به طور عمدی دوچرخه را با بینی خود که به سمت پایین حرکت می کند پارک کنید. حتی در کنار ایستاده که می توانید دوچرخه را در دنده قرار دهید ، اگر به اندازه کافی طولانی بمانید ، ممکن است وزن بر مقاومت فشرده سازی موتور غلبه کند و در نهایت به اندازه کافی به جلو بروید تا از مرکز گذشته عبور کنید و دوچرخه شما چرت آسفالت می کند. بیاموزید که در مورد شیب یک مکان پارکینگ بالقوه قضاوت کنید و به هر نقطه ای که بینی خود را پایین می آورد ، دوباره برگردید. این امر همچنین باعث می شود که بازگشت دوباره از محل بسیار ساده تر از تلاش برای دست و پا زدن دوچرخه به سمت عقب باشد.
این بدان معناست که ، به خصوص در مناطق پارکینگ نرم یا نامنظم ، یا هنگامی که وزش باد شدید وجود دارد ، تقریباً در هر زمان که شما در حال پارکینگ هستید و قصد انجام تعمیر و نگهداری را ندارید (یعنی مانند روغن زدن زنجیره در یک توقف گاز) ، فقط باید از طرف - بایستید و دوچرخه را در دنده بگذارید.
اگر به سمت دوچرخه فشار بیاورید ، (مانند هنگام وصل کردن تایر) ، می توان دوچرخه را از هر نوع ایستاده خارج کرد. برای هرگونه تعمیر و نگهداری که نیاز به اعمال نیرو از عقب دوچرخه دارد ، باید پایه "قفل" شود ، مانند آنکه آن را به قسمت دیگری از دوچرخه بپردازد. غرفه مرکز (اگر یکی دارید) صرفاً یک مورد راحتی است. همیشه برای استفاده شما در هنگام جاده وجود دارد. در نظر گرفته نشده است که پایان - تمام ثبات بدون انجام اقدامات مناسب باشد.
جایی که من به طور معمول از ایستگاه مرکز خود برای پارکینگ طولانی مدت دوچرخه خود استفاده می کنم ، در گاراژ خودم است ، جایی که کف آن به طور مسطح ، صاف و سطح بتونی است و من کنترل کاملی بر محیط اطراف دارم. انجام این کار به من این امکان را می دهد تا موتور سیکلت های بیشتری را در یک فضای معین قرار دهم و وزن دوچرخه ها را برای مدت طولانی تر از ذخیره سازی از لاستیک های خود بلند کنم (مانند زمستان ، UGH!).
